Britfield - mogło być tak dobrze, ale...

Rzadko już czytuję książki dla dzieci, a tym razem po prostu mogłam ją przeczytać za darmo, opis był bardzo zachęcający, a książka miała doskonałe recenzje i zapowiedź ekranizacji (i sądzę - tak w ogóle - że jako scenariusz filmu dla dzieci może sprawdzić się lepiej, niż jako literatura). 

Podam teraz niewielkie spoilery, ostrzegam. 

Britfield to typowa literatura gatunkowa - przygodówka, ale dla młodego czytelnika (moim zdaniem 7-12 lat), więc z oczywistych względów musi być nieco "łagodniejsza", niż gdyby była przeznaczona dla starszych dzieci czy dorosłych. Tyle że ta "łagodność" została tu posunięta do poziomu dzikiego absurdu.

Oto mamy dwie sieroty - chłopca i dziewczynkę - które uciekają z Bardzo Złego Sierocińca. Cała ucieczka, bardzo emocjonująca, sensacyjna i pełna zwrotów akcji, jest znakomitym, wciągającym początkiem książki. Oczywiście dorosły czytelnik wie, że niemożliwością jest, by wszystkie dzieci w sierocińcu były miłe i kochały się jak rodzeństwo, a także bezsprzecznie się wspierały w najbardziej głupich i niebezpiecznych rzeczach, ale to jest prawo literatury dziecięcej, więc możemy na to przymknąć oko. 

Potem jednak okazuje się, że autor, pan Stewart, tak bardzo lubi swoich bohaterów, że nie pozwoli im on nawet przespać jednej nocy w chłodzie. 

Dzieci uciekają balonem (nie jest to żaden spoiler, balon jest na okładce ;)), który szybko uczą się obsługiwać, bo są oczywiście genialne, ale też ZAWSZE trafiają na pomoc dorosłych. ZAWSZE. Zawsze ktoś je zabierze na noc w ciepłe miejsce, podwiezie za darmo taksówką w Londynie, nakarmi, odzieje i chociaż potem muszą parę godzin uciekać, to przynajmniej z pełnymi brzuchami i wyspane. Nie sposób się w tej książce zestresować na dłużej, niż dwie strony, więc jest ona idealna dla dzieci, które chcą książki przygodowej, ale nie są w stanie długo znieść napięcia.

I to można tej książce darować. Nie jestem targetem, dzieciom może takie ujęcie sprawy bardzo odpowiadać. Nie ma tam też żadnych niuansów co do tego, kto jest dobry, a kto zły, żadnego Snape'a, czy innych niedopowiedzeń. No ale znowu - nie szkodzi, to książka dla dzieci. To może się sprawdzić. 

Niestety jest w tej książce jeszcze coś - DYDAKTYZM. Wielka zbrodnia na literaturze dziecięcej, w Polsce popełniona przez Pana Samochodzika na dzieciach z epoki, w której jeszcze to mogło ujść, ale teraz to po prostu nie wypada. Na dodatek jest to smrodek w większości bardzo nakierowany na dzieci brytyjskie, bo wprowadza wątki historii brytyjskiej monarchii, które są zupełnie obce czytelnikom spoza Wysp i - tak sądzę - często zupełnie niezrozumiałe. 

Oprócz tego są tam też wrypane w książkę, pisaną banalnym językiem, przeznaczoną dla dzieci, które czytają samodzielnie od niedawna, wtręty ze słowami trudnymi, niezrozumiałymi i zupełnie BEZ PRZYPISÓW. 

Z jakiegoś powodu wydawca (Dwukropek) uznał, że przypisy w książce dla dzieci nie powinny się pojawiać. A szkoda, bo skoro autor założył, że musi nauczyć czegoś swoich odbiorców, to wydawcy nie zaszkodziłoby jednak pomóc książkę zrozumieć. Widzicie dziesięciolatka, który wie, co to pinakle i transept? Nie widzę żadnego powodu, dla którego nie można tam wrzucić obrazka z opisem, albo innych, stosownych dla wieku czytelników wyjaśnień.

To nie jest zła książka dla dzieci, choć czytałam wiele lepszych. Sama fabuła, powód ucieczki z sierocińca i powód zażartości pościgu za młodymi ludźmi, są bardzo udane i stanowią świetną kanwę dla dobrego przygodowego kina familijnego. Książka jednak ma swoje wady, które trudno pominąć milczeniem.

Mimo tego nadal ostrożnie polecam, choć bardzo specyficznej grupie odbiorców i odbiorczyń - tym, które już umieją dobrze czytać, chcą książek przygodowych, ale też nie lubią, kiedy ich bohaterom dzieje się większa krzywda. Wiem, że są takie dzieci. Im na pewno się spodoba. :)

Dla dzieci o migrantach - dwie ważne książki.

Jeśli kiedyś na tym blogu już byliście, to wiecie, że często piszę o książkach, które opowiadają dzieciom o tematach ważnych i trudnych. I nie inaczej będzie dzisiaj.

Kilka razy już pojawiały się książki o uchodźcach na łamach tego bloga i zapewniam Was, że opisywane w tym poście książki nie są jedynymi na ten temat, ale są na polskim rynku obecnie najnowszymi, a na dodatek - zostały wydane w roku, który tak potwornie doświadczył wielu ludzi, którzy przebywają obecnie na terenie Polski i dzieci na pewno się z tymi ludźmi zetkną. Tym ważniejsze jest rozmawianie z dziećmi o tym, dlaczego przybysze są obok nas i jest ich coraz więcej. 

Pierwsza z książek, "Migranci", wydana przez Wydawnictwo Dwie Siostry, to książka-cegiełka. Dochód z jej sprzedaży idzie w całości dla Grupy Granica, która pomaga migrantom m.in. na polsko-białoruskiej granicy, gdzie sytuacja jest szczególnie tragiczna. 

To książka bez słów. Nie ma tam żadnego tekstu, historię musimy opowiedzieć sobie sami. Osoby brnące przez czarne strony opowieści, w ciemności i mroku, różnią się od siebie. Każdy jest inny, nie są jednorodną masą, odróżniają się od siebie i można próbować o każdym z nich powiedzieć coś innego. Taki trening dostrzegania indywidualności. Idą, a za nimi idzie śmierć, która wygląda dokładnie tak, jak w książce "Gęś, śmierć i tulipan" (bardzo polecam!), choć została narysowana przez kogoś innego. Jakoś wyjątkowo mnie to poruszyło.

Na dodatek śmierć przybywa często na ibisie, którego symbolika jest niezwykle bogata i pojawia się w kilku starożytnych kulturach - a to jako symbol księżyca, a to jako symbol duszy, odwagi bądź mądrości. Bardzo to wszystko poetyckie.

Migranci brną przez las i przez morze, cały czas w mroku. Nie widzimy, przed czym uciekają, to jest pole do rozmowy i własnej/rodzica opowieści. 

Bardzo to poruszająca książeczka, dla dzieci w każdym wieku, dla dorosłych, dla właściwie każdego. Może przydać się do rozmów w domu, przedszkolu i szkole. Nikt nie jest na nią za młody albo za stary.

Druga pozycja - dużo mniej metaforyczna, dużo bardziej bezpośrednia, ale z pewnym twistem. 

Oto mamy skałę i zwierzęta, które na niej mieszkają. Na skałę próbują dostać się inne, które nie mają się gdzie podziać. Kilka stron, na każdej po krótkim zdaniu. Czytane po kolei, dają obraz zwierząt przepędzanych z lądu. Czytane od końca - brzmią jak pełne współczucia nawoływanie, że powinny przyjść, że jakoś damy sobie radę. Dwa spojrzenia na jedno proste wydarzenie. Książka możliwa do czytania od początku i od końca. 

Proste, pomysłowe, przeznaczone dla przedszkolaków. Dość urocze, bez większej grozy, ale każdemu według potrzeb. No i zdecydowanie sprawdzi się raczej wśród najmłodszych dzieci. Starsze potrzebują już czegoś więcej, niż prostych komunikatów. Maluchy jednak mogą spotkać tu temat migracji w sposób raczej bezstresowy i nieskomplikowany.

Obie książki polecam, choć moje serce jest jednak bliżej "Migrantów". Sława Ukrainie! Obyśmy nigdy nie musieli szukać swojego miejsca na skale.

Równościowe nowości dla dzieci na polskim rynku wydawniczym. :)

 Ależ wysypało ostatnio! :) Aż muszę Wam to wszystko podsumować.

Regularnie pisuję posty o książkach, które uczą być otwartym człowiekiem, które otwierają dzieci na różnorodność świata i przeciwdziałają byciu nietolerancyjnym bucem. Na przykład TU, TU i TUTAJ.

Ponieważ w ostatnich tygodniach pokazało się (niektóre dopiero w zapowiedziach)  kilka fajnych książeczek, to chcę Wam o nich szybciutko opowiedzieć.

Niestety (lub stety, w zależności od tego, jak chcemy na to spojrzeć), większość książek, które tu wymieniam, to inicjatywy crowdfundingowe lub charytatywne. Wciąż nie jest to mainstreamowy wybór wydawniczy. 

1. Mieszkająca w Berlinie Polka przetłumaczyła na polski niemiecką książkę dla dzieci o dwóch mamach wychowujących synka. Autorka książki z kolei zrezygnowała z zapłaty z publikację tłumaczenia, bo wie, w jak trudnej sytuacji są rodziny LGBT w Polsce i jak ważne jest edukowanie społeczeństwa. 

Pieniądze na wydanie książki zbierano na platformie crowdfundingowej i zebranie pełnej kwoty się udało. Wkrótce książkę o Oskarze, który ma dwie mamy, będzie można kupić po polsku. 

2. "Wszystkie kolory świata" to z kolei książka, z której dochód zostanie przeznaczony na działanie telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży (tego, który przestał być finansowany przez pisowski rząd). I znowu autorzy próbują ratować świat, rezygnując ze swoich dochodów. W takiej rzeczywistości żyjemy teraz. :(

"43 pisarzy i ilustratorów stworzyło 20 wyjątkowych utworów, które odwołując się do empatii, przynoszą nadzieję na lepszy i otwarty na różnorodność świat."

Publikacja skierowana jest do dzieci w wieku od 9 do 12 lat, a zawarte w niej utwory zostały ułożone w kolejności sugerującej wiek czytelnika. 

3. "Mój cień jest różowy" to książka wydana już "normalnie" przez Znak, przetłumaczona przez Michała Rusinka. To książeczka dla przedszkolaków - właściwie jest to ślicznie ilustrowany wiersz o tym, że można się od siebie różnić, że warto być sobą i że - cóż - nawet chłopcy mogą kochać różowy. 

4. Na koniec jeszcze nie zakończona zbiórka na książki dla nastolatków. Bohaterowie tych książek będą różnorodni na tyle, że każdy nastolatek, także nieheteroseksualny, znajdzie tam bohatera, z którym będzie się mógł utożsamiać, bo będzie do niego trochę bardziej podobny. CUDOWNA inicjatywa, której szalenie kibicuję. TUTAJ link do zbiórki.

--

Fajnie, że pojawia się coraz więcej tęczowych pozycji po polsku. Szkoda jednak, że wiem, że aby miały większy wpływ na dzieciaki i młodzież, muszą do tych dzieci najpierw trafić, a szkolne biblioteki ich nie kupią. 

Książki przedszkolakom wybierają rodzice, a książki o dwóch mamach nie trafią do malucha, którego rodzice sączą mu do ucha homofobię. Przecież nikt nie liczy na to, że ktoś przeczyta dzieciom mądrą bajkę w telewizji publicznej, prawda? :(

Oczywiście fantastycznie, że te książki są na rynku, ale poczucie narastającej beznadziei czasami wciąż mnie pokonuje. A tęczową serię dla nastolatków na pewno kupię!

Boże Narodzenie to święto uchodźców.

 Bardzo lubię stos książek w TkMaxx. Czasami można w nim znaleźć róże fajności, których nie dostaniemy po polsku. I tak, kupując ostatnio makaron z peperoncino, który w domu uwielbiamy, a który można dostać niemal wyłącznie w TkMaxx, zawędrowałam do półki książkowej i za kilkanaście złotych kupiłam książeczkę dla dzieci. Pomyślałam, że może dam komuś, kto ma małe dzieci, w prezencie (zawsze mam w domu zapas różnych okazyjnie kupionych drobiazgów, które są znakomitymi prezentami "w razie czego"), a tymczasem Wam ją pokażę.

Czasami zapominamy, że opowieść o narodzinach Jezusa, to opowieść o uchodźcach i ta książka ten temat wyciąga na wierzch w kilku prostych słowach, w kilku ładnych, sugestywnych obrazkach. 

Oczywiście, może Was zachęcić też fakt, że część dochodu z książki wydawca przeznacza na organizację, która pomaga dzieciom dotkniętym skutkami wojny, albo rekomendacja Chrisa Riddella,

Książka ma tak mało tekstu, że spokojnie wystarczy podstawowa znajomość języka, żeby ją przedszkolakowi przetłumaczyć. 

Kiedy cała historia zostaje nakierowana na fakt, że rodzina z małym dzieckiem musi uciekać przed złem, które je ściga, nagle dostrzegamy grozę, która stoi za historią, którą wyśpiewuje się w kolędach i ustawia w błyszczących szopkach. I nie trzeba wierzyć, że to wydarzyło się naprawdę, by zrozumieć, że to się wydarza naprawdę codziennie w różnych miejscach na świecie. 

Książka ma tę zaletę, że nie obrazi żadnego wierzącego rodzica, bo nikt nie przeinacza chrześcijańskiej opowieści, a dla osób, dla których jest to tylko symboliczna bajka, będzie to opowieść moralizująca, przypominająca o tym, że spokój jest nietrwały, nienawiść niszczy, a empatia ratuje życia.

Jeśli szukacie książki na prezent na ostatnią chwilę - może będzie w Waszym TkMaxx, a może mieszkacie na Wyspach, gdzie można ją dostać być może w księgarniach (jeśli akurat są otwarte). Po świętach jednakowoż książka nie traci aktualności.

Wesołych! Mimo wszystko.

Książki dla dzieci i młodzieży o inności i tolerancji - zestawienie kolejne.

 Pisałam już o wątkach LGBT w literaturze dziecięcej, ale i o szeroko rozumianej tolerancji. Książek na ten temat na szczęście przybywa, albo ja odkrywam te już istniejące, więc co jakiś czas będę Wam tutaj uzupełniać listę. 

Na dzisiaj mam dla Was jedną bardzo nową książkę (ukaże się na dniach, ale można ją kupić w przedsprzedaży) i kilka innych, już dość starych.

1. Lenka autorstwa Katalin Szegedi to chyba jedyna książka dla dzieci (z tych, które znam), która porusza temat prześladowań z powodu wagi. Lenka jest pulchnym dzieckiem i w szkole jest przez to wyśmiewana. Lenka jest smutna, samotna i odrzucona, a rodzice nie dostrzegają jej problemów. Ilustracje są niepokojące, pogłębiają współodczuwanie przez czytelnika Lenkowych emocji. 

Bardzo inna, wyjątkowa książka. Nie tylko o bullyingu, ale też o standardach piękna i o sile, jaką niesie akceptacja inności. 

2. Jedyna nowość na dzisiejszej liście - książka tak fajna, że nie mogłam się doczekać, aż ją Wam polecę. Na dodatek tak prosta, że aż dziw, że wyszła dopiero teraz. Mamy tu klasyczne baśnie, nie przerobione w żaden sposób, poza jednym - następuje zamiana płci. Książniczki stają się królewiczami, a rycerze rycerkami. Oto królewicz kłuje się wrzecionem, oto rycerka ratuje śpiącego kawalera. Wspaniałość. Strasznie miesza w mózgu schematy. Kupcie pod choinkę! 

3. "Tęczowa książeczka" to już klasyk Krytyki Politycznej. Jest to poradnik dla młodzieży LBGT+ - trochę o biologii, trochę o prawie, polityce i psychologii. Kompendium dla zagubionego nastolatka, ale i dla osoby bliskiej takiego młodego człowieka. 

4. Kolejna książka jest raczej "z tych dziwnych". Jej autor - Uri Orlev - to izraelski prozaik, który urodził się w Warszawie przed drugą wojną światową, a obecnie mieszka w Jerozolimie. Książka, o której tu piszę, ukazała się w Polsce 11 lat temu i przeszła chyba bez echa. Wpadła mi w ręce niedawno przypadkiem i bardzo mnie zadziwiła.

"Babcia robi na drutach" to opowieść o inności, samotności, starości. Jest dziwna. Oto babcia wprowadza się do nowego miejsca i nie ma tam nikogo. Jest samotna i ma jedynie swoje szydełka i druty, na których robi sobie świat, w tym dwoje wnucząt. Wnuczęta z wełny, niczym Pinokio, stają się żywymi towarzyszami, ale w końcu muszą iść do szkoły, gdzie są prześladowane za bycie - cóż - z włóczki. Można tą książką obskoczyć masę ponurych tematów. ;) Ciekawa, unikalna pozycja.

5. A teraz nieco bardziej konwencjonalna książka - pozycja zapoznająca polskie dzieciaki i młodzież z tym, kim są ci straszni muzułmanie, którymi straszyła nas swego czasu prawica (teraz ma nowego wroga, ale dajcie jej chwilę, zaraz pewnie temat znowu wróci).

6. Jest też coś klasycznego dla przedszkolaków - tom Basi o nowym koledze z Haiti. Prosto, uroczo i na temat. W przedszkolu jest nowy kolega o innym kolorze skóry, który nie mówi po polsku. Dzieci muszą go włączyć do swojej grupy, choć na początku się tego obawiają, bo wszystko, co nieznane, jest trochę straszne. Ot, potrzebny banał. :)

7. A na koniec "Igor i lalki" - bo zabawki są dla dzieci niezależnie od tego, jakiej są płci. Chłopcy mogą się bawić lalkami, a dziewczyny piłką. Można też lubić jedno i drugie. 

Książki dla dzieci, w których nie wszystko jest takie, jakby chciała ultraprawica. ;)

Będzie się działo. Wiecie zapewne, że nie każdy żyje w domu, w którym jest mama i tata, w którym mama zajmuje się domem, w którym wszystko jest tak, jak wyobraża sobie świat pewien smutny pan z Żoliborza. 

Dzisiaj chciałam wybrać parę książek - tych dostępnych po polsku i tych, których jeszcze po polsku nie ma (drodzy wydawcy, chętnie Wam je ładnie przetłumaczę, zapraszam!), a w których świat jest nieco mniej heteronormatywny. Ot, żeby można było zapoznać młodych ludzi z faktem, że rodziny nie dzielą się na "normalne" i "nienormalne". Jeśli wszyscy się kochają i szanują, to znaczy, że rodzina jest wystarczająco dobra. Kwestia tego, kto jakie posiada genitalia, powinna jednak pozostać nieistotna, bo genitalia nie służą do wychowywania dzieci (a jeśli służą, to ja pierdolę, zadzwońcie po policję). 

I tak na początek wydane po polsku książki dla przedszkolaków i dzieci wczesnoszkolnych:

1. Książka o Zlatance to książka, w której głównym problemem jest zazdrość, a fakt istnienia osób, które zakochują się w kimś tej samej płci, jest jedynie tłem opowieści. Otóż Zlatanka ma ukochanego wujka, który związuje się ze swoim partnerem, o którego dziewczynka jest zazdrosna. Kwestia płci partnera nie jest tu istotna (tak jak nie powinna być istotna w codziennym życiu w takiej sytuacji). 

2. Książka o prawdziwych pingwinach. :) Chyba jedna z najpopularniejszych na świecie, oparta na historii dwóch pingwinów, samców, z nowojorskiego zoo, które przez sześć lat żyły w stałym związku i - obserwując inne pary pingwinów - zaczęły wysiadywać kamień, który przypominał jajko. Opiekunowie podrzucili więc im prawdziwe jajo, by mogły się nim zająć. Oba pingwiny wysiadywały je na zmianę i doczekały się pingwiniej córeczki. :) Arcyciepła opowieść, chwytająca za serce. :) Na dodatek na faktach!

3. Książka o ślimaku przez jakiś czas paliła w oczy polską prawicę, bo ślimak jest tam - tak samo jak w naturze - obojnakiem. Tutaj ślimak chodzi do szkoły i trochę się wstydzi, że nie umie się zdecydować, czy jest chłopcem, czy dziewczynką. Dowiaduje się jednak, że tak też się czasem zdarza i że nie może zmienić na siłę tego, kim jest, skoro urodził się taki, a nie inny. Urocza bajka, Frondzie od niej z wściekłości prawie wypadła wątroba.

4. Wilczek to jedna z tych subtelnych bajek o wielu warstwach znaczeniowych. Na dodatek zilustrował ją po mistrzowsku sam Józef Wilkoń. Książka opowiada o wilczku, który różni się od wszystkich innych wilków w swoim otoczeniu. Nie chce polować na króliki, bo woli się z nimi bawić i w ogóle nie je mięsa. Jego otoczenie a to się o niego martwi, a to go wyśmiewa, a on jest bardzo nieszczęśliwy, że "nie pasuje" do nikogo. Próbuje udawać, próbuje się przebierać, by się dostosować, ale nie czuje się z tym dobrze. W końcu wyprowadza się z domu i zaczyna żyć w zgodzie ze sobą, ze swoją "nienaturalną" osobowością, a jego rodzina zaczyna go w końcu akceptować. 

Pod "inność" Wilczka można podstawić niemal każdą cechę, jaka możecie w danym momencie sobie wyobrazić - historia jest cudownie uniwersalna, wzruszająca i piękna.

---

Dla nastolatków powstała z kolei doskonała książka z serii Bez Tabu. "Mała książka o homofobii" obala mity na temat homoseksualizmu, próbuje wytłumaczyć, skąd się bierze homofobia i jak traktować innych, by ich nie ranić. Fajna rzecz na godzinę wychowawczą w starszych klasach podstawówki i na początku liceum.

---

Jeśli chodzi o książki anglojęzyczne, to wybór jest oczywiście znakomicie większy. Z tych, które byłam w stanie przejrzeć online lub mieć w ręce kiedykolwiek, wybrałam kilka ciekawych dla tych z Was, którym różnice językowe nie przeszkadzają, lub wychowują dzieci anglojęzyczne (niestety nie jestem w stanie pomóc z innymi językami, ale jestem pewna, że znajdziecie poradniki dotyczące książek tego typu gdzie indziej):

1. Picture book na temat tego, co wydarzyło się w klubie Stonewall. Mało tekstu, dużo sugestywnych ilustracji. Trudny temat o prześladowaniach społeczności LGBT - bardzo ważny teraz, kiedy w Polsce takie nastroje narastają.

2. Książeczka o księżniczce, która nie zakochuje się księciu, ale w jego siostrze. Czasami nie wszystko idzie tak, jak chce otoczenie, a tego, kogo pokochamy, nie może za nas wybrać świat.

3. "I am Jazz" to książka, która opowiada o dziewczynce, która urodziła się w chłopięcym ciele. Autorka opisuje swoje własne doświadczenia, więc wie wiele na temat tego, jak trudno dorasta się osobom takim jak ona. 

4. Stella ma dwóch tatusiów, a w szkole będzie obchodzony dzień mamy. Jak rozwiązać ten problem i co powinna zrobić Stella, jej rodzice i szkoła? Ciepła opowiastka o tym, że problemy tego typu mają proste rozwiązania, o ile wszyscy chcą być dla siebie życzliwi i mili. 

5. Na koniec moja ulubiona, którą bardzo bym chciała zobaczyć w języku polskim - o Julianie, który kocha syrenki, kocha się przebierać, kocha brokat, pióra i cudownie się czuje, ubrany w błyszczący ogon. Nadzwyczajnie ciepła, zabawna, lekka opowieść o tym, że możemy lubić wszystko, a nie tylko to, co "wypada" lubić, kiedy jest się np. małym chłopcem.

I to by było na tyle na dziś. Bądźcie dla siebie mili. Uczcie dzieci, że nie można kogoś nienawidzić za to, że urodził się inny, niż większość. Trzymajcie się!

Książki dla dzieci o tolerancji i różnorodności.

Trudne mamy czasy. I nie, nie mówię teraz o pandemii (chociaż ona nie pomaga...). Nastroje ksenofobiczne, rasistowskie i homofobiczne narastają. Nie jest dobrze być trochę mniej typowym, niż otoczenie, w którym żyjemy, bo w kraju, w którym rząd jest otwarcie homofobiczny, w świecie, w którym masowe zamieszki są spowodowane morderstwem na tle rasowym, można poczuć się smutno, źle, i strasznie. 

Lekarstwem na zło jest EDUKACJA. Nie jestem tu szczególnie odkrywcza, ale ciągle wydaje mi się, że za rzadko mówimy o tym, że nadzieja leży tam, gdzie dzieci są wychowywane na ludzi, którzy nie nienawidzą kogoś tylko dlatego, że ma inny kolor, orientację seksualną czy zielone oczy. Bo na żadną z tych rzeczy człowiek w momencie swojego urodzenia nie ma żadnego wpływu i nie może być za to potępiany. 

Drogą do wykształcenia w dzieciach otwartości na inność i tolerancji może być literatura. Mam dla Was subiektywne zestawienie książek kształtujących ludzi, którzy nie będą kogoś nienawidzić tylko dlatego, że urodził się w innym kraju, wygląda inaczej, albo dlatego, że z jakiegokolwiek powodu jest troszeczkę inny, niż większość. 

Na początek książki o tolerancji i różnorodności pojmowanej ogólnie.

"Ludzie" Petera Spiera, podobnie jak "My, ludzie" Elizy Piotrowskiej czy "Różni, ale tacy sami" Pernilli Stalfelt, to książki, które nadadzą się już dla przedszkolaków. Podkreślają różnorodność świata i fakt, że wszyscy, mimo różnic, jesteśmy do siebie bardzo podobni.

Żeby ułatwić Wam rozeznanie, mam dla Was zdjęcia z kilku stron z każdej z tych książek. Poniżej - "Ludzie" Petera Spiera:

A tutaj zobaczcie, jak wygląda książka "My, ludzie": 

A tak przedstawia się książka "Różni, ale tacy sami":

Z kolei "Mała książka o tolerancji" przeznaczona jest dla nieco starszego odbiorcy - dzieci w wieku szkolnym i młodszych nastolatków:

Istnieją też książki wprost opowiadające głównie o rasizmie i niosące go w tytule. Na polskim rynku książek dla dzieci głównie wyróżniają się dwie pozycje:

"Mała książka o rasizmie" jest skierowana do dzieci w wieku wczesnoszkolnym i przedstawia się mniej więcej tak:

Z kolei "Rasizm i nietolerancja NIE!" to książka dla przedszkolaków:

Istnieje też literatura o różnorodności religijnej, nastawiona na edukowanie na temat tego, jak w praktyce funkcjonują wyznawcy różnych religii. Tutaj bardzo ciekawą pozycją jest "Jest wiele wiar", która jest książką - wywiadem przeprowadzonym przez dzieci z przedstawicielami różnych religii. Skierowana jest do dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ewentualnie młodszych nastolatków.

Jeśli chodzi o książki fabularne, przedstawiające jakąkolwiek mniejszość, można znaleźć całkiem sporo pozycji. Na potrzeby tego posta przedstawię Wam dwie.

"Inny, niż wszyscy", to książka o chłopcu z zespołem Aspergera. To jedna z części serii kilku książek o tych samych bohaterach - książki te mówią o uczuciach - o zakochaniu, kłótniach z kolegami i szeroko pojętym życiu szkolnym. Wydaje mi się, że są skierowane głównie do dzieci w wieku 7-10 lat.

Na koniec przypomnę książkę, o której JUŻ TUTAJ PISAŁAM - książka o ciotce z zespołem Downa. Znakomita książka - ciekawa, pełna przygód i pełna ciepła, a przy okazji normalizująca fakt istnienia ludzi opóźnionych w rozwoju umysłowym. 

To tyle na dzisiaj. Jeśli chcecie, żeby napisać ciąg dalszy tego posta, dajcie znać. I czytajcie dzieciom dobre książki, żeby nie wyrosły na Trumpa. ;)